|
Landschap en ligging Bhutan is een relatief klein land dat ligt ingeklemd tussen India en China. Het heeft een oppervlak van 47.000 km² en is daarmee groter dan Nederland (ter vergelijking: Nederland heeft een oppervlak van 41528 km² waarvan ruim 18% bestaat uit water). Het land is volledig omgeven door land en heeft derhalve geen aansluiting met zee. Bhutan is gelegen in het oostelijk deel van de Himalaya-bergketen, is daarmee zeer bergachtig en kent toppen van meer dan 7000 meter hoog. De hoogste berg is de Kula Kangri (7553 m.). In het zuiden bevinden zich de lagere oorden, dichtbeboste en vruchtbare valleien waardoorheen rivieren lopen die uiteindelijk, stroomafwaarts, uitmonden in de heilige Brahmaputra-rivier in India. Ook rijstvelden maken deel uit van het laagland.
Het hooggebergte van de Himalaya maakt een groot deel van het land onbewoonbaar. Naar schatting wonen er in geheel Bhutan tussen de 1,5 en 2 miljoen inwoners (ter vergelijking: Nederland kent op een kleiner oppervlak ruim 16 miljoen inwoners).
De hoofdstad van het land is Thimphu, al voldoet de stad nauwelijks aan ons beeld van het woord hoofdstad. Stoplichten zijn er niet te vinden en straatnamen en bewegwijzering kent men niet of nauwelijks. Het straatbeeld wordt gevormd door kleurrijke en verfijnde houten huizen en winkeltjes in combinatie met authentiek geklede mensen en monniken in hun rode pijen. Ze zouden zo uit een middeleeuws schilderij kunnen zijn gestapt.
Voormalige winterhoofdstad is Punakha. Gedurende de winter resideerde de koning hier vanuit een immense dzong die maar liefst 21 tempels bevat. Nu is Punakha een heilige plek waar de dzong en het gebalsemde lichaam van de stichter van Bhutan de voornaamste plek innemen. Het land is nagenoeg geheel afgesloten van de buitenwereld. De enige manier om Bhutan over land binnen te komen is vanuit India via de zuidelijk gelegen grensstad Phuentsholing. Het land kent 2 belangrijke wegen waaraan de meest belangrijke steden gelegen zijn. Spoorwegen of een nationale vluchten zijn onbekende begrippen in dit land. Het internationale vliegveld, dat onlangs volledig gerenoveerd is, is naar zeggen het enige stukje ‘rechte’ weg dat in Bhutan te vinden is.
Klimaat Zomer (moesson) (juni t/m september) Vanaf begin juni staat Bhutan onder invloed van een zuidoostelijke wind die warme en vochtige lucht aanvoert van de Golf van Bengalen. Deze tijd kenmerkt zich door veel neerslag en bewolking, hoewel er soms ook drogere periodes zullen voorkomen. Op trek zul je over het algemeen weinig uitzichten hebben. De paden worden modderig en glibberig en er zijn in de bossen veel bloedzuigers. De natuur is op z`n uitbundigst maar al met al is het niet zo’n aantrekkelijke periode om een trek te maken. Herfst (oktober t/m december) De moesson kan soms voortduren tot half oktober. Net na de moesson is het vooral in de dalen erg warm, vochtig en groen. `s Morgens kun je genieten van heldere vergezichten; `s middags hullen de sneeuwtoppen zich vaak in wolken. Later in het najaar wordt het steeds koeler. Vooral op grote hoogte is het `s nachts erg koud en de kans op regen wordt steeds kleiner. Deze periode is zeer geschikt voor het maken van elke trek.
Winter (januari en februari) Ergens tussen half december en half januari is er een korte neerslagperiode die de overgang naar de winter inluidt. In de lagere dalen van Bhutan blijft de temperatuur aangenaam (15-20 graden). Hogerop raken de passen dichtgesneeuwd en dalen de temperaturen tot -30 graden (op 3500 m) of lager (hogerop). De dagen zijn wat korter. Voorjaar (maart t/m mei) De overgang tussen de winter en zomer is meestal kort. In maart kan het al behoorlijk warm zijn en mei is de warmste maand van het jaar. Naarmate de moesson nadert valt er steeds vaker een verkoelend buitje. In deze tijd bloeien de rododendrons en magnolia’s: bossen vol met rode, roze en witte bloemen. De valleien zijn prachtig groen van kleur. In de dalen is het soms wat heiig door stofdeeltjes. De paden zijn vaak spectaculair met soms nog veel sneeuw en veel bloemen en meestal goede uitzichten op de besneeuwde toppen. Ook dit seizoen is ideaal voor het maken van een mooie tocht. Daarnaast kan nog een globale indeling gemaakt worden naar hoogte Het zuiden is over het algemeen tropisch warm, het midden van het land kent een gematigde temperatuur en in het noorden is het over het algemeen hoger, droger en natuurlijk kouder. Flora en fauna Corresponderend met de klimaatverschillen is er ook een grote verscheidenheid aan planten en dieren. In het lager gelegen zuiden is het landschap als een oerwoud, vochtig, warm en voorzien van een veelheid aan planten waaronder orchideeën, struiken zoals de rododendron en de magnolia, bomen en de sprookjesachtige baardmossen. De blauwe klaproos vertegenwoordigt hier de nationale bloem. Je ziet er prachtig gekleurde vlinders, vogels en apen (langoer- en resusapen). Iets hoger gelegen kom je met name uitgestrekte graasgronden tegen, alwaar het uitstekend vertoeven is voor de yak, een langharige hooggebergte koe en huisdier van vele Bhutanezen. Net onder de boomgrens bevinden zich de cederbossen. De geur van het hout en naalden prikkelen nu al je zintuigen. Hier tref je ook zwartnekkraanvogel aan die hier overwintert. In het hooggebergte, daar waar de ondergrond permanent bevroren is, zie je felblauwe meren, bevroren rivieren, gletsjers en natuurlijk majestueuze bergtoppen. Dit is het leefgebied van o.a. de sneeuwluipaard. Over het algemeen kan gesteld worden dat het land eveneens een paradijs is voor vogelaars. Meer dan 620 vogelsoorten, waaronder neushoornvogels, de eerder genoemde zwartnekkraanvogels en de palas visarend zijn hier te vinden. Volk, taal en godsdienst De lokale naam van Bhutan is Druk Yul en betekent letterlijk ‘land van de draak’. De draak staat symbool voor het land, hetgeen o.a. tot uitdrukking komt in de nationale vlag en het nationale wapen. Ook tijdens het belangrijkste festival, het Tsechu-festival, kom je vele uitbeeldingen van en verwijzigingen naar de draak tegen. Dit Tsechu-festival vindt op verschillende plaatsen en data plaats. De gehele bevolking komt dan in traditionele kleding naar de kloosterburchten (dzongs), met hun vele gangen, binnenplaatsen, gebedsruimtes en tempels. Hier worden spectaculaire maskerdansen opgevoerd (chams) en er wordt soms een enorme thangka over de kloostermuur of bergwand uitgerold. Het Tsechu-festival moet gezien worden als een strijd tussen het goed en kwaad. Deze strijd wordt tot uiting gebracht in de chams (maskerdansen), in offers en gebeden. De bevolking bestaat voor het grootste deel uit Ngalop-mensen, die verwant zijn aan Tibetaanse groepen. Verder kent het land Lhotshampa, een Nepalese bevolkingsgroep die over het algemeen herkenbaar is aan hun hoofddeksel: de topi, en Sharchop, zij zijn oorspronkelijk afkomstig uit Assam. Het bijzondere aan dit land is dat de tijd er lijkt stil te staan. Het is het meest authentiek gebleven land, hetgeen voornamelijk te danken is aan de voormalige koning Wangchuk, die voor Bhutan een toekomst voor ogen had waarin behoud van de eeuwenoude cultuur centraal stond. Zijn beleid kwam o.a. tot uiting in de plicht om de traditionele kleding te dragen. Verder werd (en wordt) een teveel aan toerisme nog steeds vermeden. Men gaat er van uit dat het toerisme niet te koste mag gaan van de eigen cultuur en religie. De hoogte van het te betalen bedrag reguleert (beperkt automatisch) het aantal toeristen. De toeristen die ondanks de hoge prijs naar Bhutan reizen krijgen dan ook wel een eerste klas behandeling zowel in de hotels als op de trekkings! Het geheel heeft Bhutan gemaakt tot een authentieke, bijzondere bestemming waar wel een prijskaartje aan hangt.
De officiële taal is het Dzongkha, maar het land kent ook verschillende andere talen en dialecten die zijn meegebracht uit de oorspronkelijke woongebieden, Nepal, Tibet en het in Noord-Indië gelegen deelstaatje Assam. De officiële religie van het land is het Mahayana boeddhisme. Ongeveer 75% van de bevolking hangt de Mahayana stroming in het Boeddhisme aan. De tweede religie wordt gevormd door het Hindoeïsme. Over beide godsdiensten vind je hierna enige algemene achtergrondinformatie. Religie neemt in het leven van de Bhutanees een veel centralere plaats in dan bij ons. Iedereen is er dagelijks uitgebreid mee bezig; van wierook branden in de morgen (een rituele reiniging), het brengen van offers aan de desbetreffende goden tot het tempelbezoek en het deelnemen aan de grote feesten Boeddhisme Het Boeddhisme vindt zijn oorsprong in de leer van Siddhartha Gautama, die rond 553 v. Chr. werd geboren in Lumbini, een dorp in de Nepalese Terai, 250 km ten zuidwesten van Kathmandu. Toen hij 29 jaar was verliet Gautama zijn huis en gezin en mediteerde zes jaar, tot hij uiteindelijk tot het ware inzicht kwam. Vanaf dat moment stond hij bekend als de Boeddha, de Verlichte, en wijdde hij de rest van zijn leven aan het prediken van zijn leer. Hij nam het basisconcept van het hindoeïsme over, maar gaf hieraan een andere interpretatie: hij wilde de betrokkenheid bij de ethiek van het godsdienstig leven in ere herstellen, een betrokkenheid die was verstikt in talloze rituele details en verering van uiterlijkheden. Gautama verkondigde de vier edele waarheden: alle bestaan is lijden; begeerte eindigt in nirvana; nirvana, de verlossing die voortkomt uit de vernietiging van alle begeerte en het opgaan in de volledige rust, kan worden bereikt via het achtvoudige pad. (Met andere woorden: de waarheid van het lijden; die van de oorsprong van het lijden; die van de vernietiging van het lijden en die van de weg die naar de vernietiging van het lijden leidt. Deze weg is het edele achtvoudige pad: de juiste mening, de juiste gedachte, het juiste woord, de juiste daad, het juiste gedrag, het juiste streven, de juiste bezinning en de juiste meditatie.) Dit pad naar het nirvana is een individuele strijd en heeft als resultaat de overgang van het individuele Zelf naar het eeuwige Zelf. Elk mens moet op eigen kracht het nirvana zien te bereiken; priesterlijke rituelen en kaste-voorschriften kunnen daarbij niet helpen.
Hoewel het Hindoeïsme en het Boeddhisme het concept van het opgaan van het individu in de kosmische ruimte als het einde van het bestaan gemeen hebben, verschillen zij wat betreft de middelen om dit te bereiken. Boeddhistische gelovigen zijn natuurlijk sterk beïnvloed door hun contacten met Hindoes. Het gevoel van verbondenheid tussen de twee godsdiensten gaat zelfs zover, dat beide geloofsgemeenschappen vaak dezelfde tempels gebruiken en dezelfde goden aanbidden. Terwijl het tantrisme een geheel eigen weg opging, nam de boeddhistische gemeenschap veel hindoeïstische denkbeelden en goden over. Het boeddhisme deed waarschijnlijk zijn herintrede in Nepal toen keizer Ashoka een deel van het land annexeerde, en het was via Nepal dat het boeddhisme voor het eerst in Tibet binnenkwam. De twee belangrijkste stromingen in het boeddhisme zijn het hinayana, dat de vroegste stroming is, en het mahayana, dat zich rond het begin van de christelijke jaartelling ontwikkelde en meer was gebaseerd op het voorbeeld van de boeddha dan op zijn specifieke uitspraken. Middelen van bestaan Al met al heeft het beleid van koning Wangchuk het land in economische termen geen welvaart gebracht. Het is één van de armste en minst ontwikkelde landen ter wereld. De middelen van bestaan worden voornamelijk gevormd door landbouw. Daarnaast zijn er veel in stand gebleven ambachten, zoals het weven van de traditionele schort (= gho). De vervaardiging van een schort duurt 6 tot 12 maanden.
Toerisme wordt bemoeilijkt doordat iedere dag dat je in het land verblijft een bedrag van +/- 200 aan Amerikaanse Dollars uitgeven moet worden. Dit bedrag is inclusief hotel, transport etc. De infrastructuur van het land is beperkt tot ontwikkeling gebracht. Het bergachtige terrein is de voornaamste oorzaak van. Er is nagenoeg geen industrie in Bhutan, alhoewel er wel grootschalige plannen bestaan voor het opwekken van electriciteit. Opmerkelijk uitgangspunt is dat voormalig koning Jigme Singye Wangchuck een groot voorstander was om de welvaart niet alleen op basis van economische maatstaven te meten, maar ook op basis van niet geld-gerelateerde zaken zoals geluk en geestelijke en sociale ontwikkeling. Politiek Bhutan is het enige boeddhistische koninkrijk ter wereld. Het is een absolute monarchie met koning Jigme Khesar Namhyel Wangchuk als staatshoofd en hoofd van de regering. Hij nam in 2006 het stokje over van zijn vader die 33 jaar aan de macht was. Speerpunten in de politiek zijn gericht op scholing en het ontwikkelen van een goed functionerend overheidsapparaat. Geschiedenis In de 19e eeuw stond het land onder Britse invloeden die vanuit India kwamen. In 1910 werd het land dan ook een Brits protectoraat. Het buitenlandbeleid werd door het Verenigd Koninkrijk bepaald, terwijl er intern weinig bemoeienis was met het land. In navolging van India, dat in 1947 onafhankelijk werd van het Verenigd Koninkrijk, werd Bhutan in 1949 onafhankelijk. De huidige interne politiek is erop gericht dat alleen de oorspronkelijke Bhutanees in het land mag blijven. Dit heeft tot gevolg gehad dat meer dan 100.000 Indiërs, Tibetanen en Nepalezen gevlucht zijn naar aangrenzende landen. Met name naar het oosten van Nepal waar zij in vluchtelingenkampen leven. Extern is Bhutan met name gericht op India, omdat de grens tussen China en Bhutan volledig gesloten is en er geen formele diplomatieke betrekkingen tussen de twee landen bestaan. Gewoontes/gedragscode Er zijn een aantal zaken, die je bij ontmoetingen met Bhutanezen het oog moet houden. Hoewel de bevolking vanouds zeer tolerant en gastvrij is, zijn er een aantal gedragingen die beslist ongepast zijn. De meest opmerkelijke daarvan is dat Bhutan het enige land ter wereld is waar roken geheel verboden is. Wie een sigaret rookt of sigaretten verkoopt kan een zware straf verwachten. De nationale sport in Bhutan is boogschieten. De pijlen leggen afstanden af van meer dan 120 meter. De toernooien en competities zijn omgeven door tradities, spirituele gebruiken en drank (arra). Een belevenis om mee te mogen maken. Eten en drinken Emadatse is het nationale gerecht van Bhutan. Het is een chili die met een kaassaus en rode of witte rijst geserveerd wordt. Over het algemeen zijn de emadatses op het toeristenmenu aangepast aan de smaakpuppillen van de toerist en iets minder scherp van smaak. Naast emadatse worden momo’s (een pasta-achtig deeg gevuld met vlees of groenten) en noodles veel genuttigd. Vlees, kip en vis en een rijke variatie aan groenten vormen meestal onderdeel van de warme maaltijd. In de hotels worden de maaltijden vaak in buffetstijl geserveerd. Water tijdens de trek wordt gekookt. Buiten de trek adviseren wij mineraalwater te drinken. Het drinken van kraanwater raden wij af.
Milieu Bezorgdheid om het milieu wordt in Bhutan vooralsnog overvleugeld door meer onmiddellijke problemen van de bevolking om in het bestaan te voorzien. Afvalverwerking en ontbossing en watervoorziening zijn punten die geen of nog te weinig aandacht krijgen. Ook de toeristenstroom heeft tot op heden de milieuproblematiek genegeerd en er in feite onnodig aan bijgedragen. Himalayan Leaders denkt aan : - Op trektocht wordt voor zoveel mogelijk op gas gekookt. We hebben grotendeels de overstap gemaakt van petroleum en hout op gas; het kappen van hout wordt geheel vermeden (een kampvuur van gesprokkeld hout is soms echter onontkoombaar voor maaltijden en warmte voor dragers). - We laten geen afval achter; hiervoor wordt een verantwoordelijke aangesteld. De deelnemers worden met klem verzocht het volgende in acht te nemen: - Op trektocht de vegetatie ongemoeid te laten. - Alle afval te verzamelen en mee te nemen/geven tot het eind van de tocht - Je behoefte te doen op veilige afstand van bronnen en rivieren. - Te beseffen dat voor warm watergebruik in bergdorpen meestal hout verstookt wordt. - Liever geen pennen, ballonnen e.d. uit te delen. - Batterijen mee terug te nemen naarEeuropa. Aangezien er in Bhutan geen voorzieningen zijn voor de verwerking van batterijen.
|