Bas heeft samen met 8 vrienden gekozen voor een op maat gemaakt mountainbikeprogramma in Nepal.
(VAN 26-04 TOT 20-05-2008 TOEGEVOEGD)

Hun oorspronkelijk doel was de alternatieve Lhasa - Kathmandu, maar door de politieke onrust in Tibet was dit jammer genoeg niet mogelijk. Himalayan Leaders heeft dan een heel gevarieerd programma voorgesteld :

1. Verkenning van de Kathmandu Vallei
2. Oude handelsroute tussen Kathmandu en Pokhara
3. Annapurna Circuit, over de Thorung La, tot in Jomsom. De 2 dames is het gezelschap gaan in dit laatste stuk te voet mee en keren na Bahundada terug. Zij gaan daarna 3 dagen genieten in het Chitwan NP en maken een culturele rondrit per privéauto en met een privégids.

Details :
27. Apr  Arrival and transfer to hotel, welcome diner and overnight at hotel Fuji.

28. Apr  A first day rest to acclimatise and to have a chat with our guide. We will take the mountainbikes and go for a sightseeing tour. Overnight in hotel.

29. Apr  We start riding from Thamel at 9 am. We mountainbike to kakani (40km), on the way to Dhunche (LangTang Trekking) via Balaju and the Tapoban Meditation Center and overnight at our hotel (2066M),where we have a very good view of Langtang and Ganesh Himal. Overnight in hotel.

30. Apr  After breakfast, we start for a 55km bike ride to Mulkharka, via Boudha. It is a big Buddhist Monument where we can stop for a short visit and then continue to Mulkharka, through ancient villages till Sundharijal (conservation area). Mostly off road we arrive at our hotel (1760M), where we will have a very good view of the Kathmandu Valley.

01. Mai  We bike to Chisapani (30KM ,1900M), which is also the route of the famous Lang Tang trek. Today is totally off road and just an inch of trail. We sleep at a guesthouse, where we can see the mountainviews of LangTang, Dhrjelakpa and Gaurishankar.Overnight in hotel.

02. Mai  To Nagarkot and to Namobuddha and to Kathmandu(60 KM , 90% off road). Today we ride uphill first and then flat through jungle vegetation. Nagarkot is a famous place for mountainviews and sunsets. From here you can see the Mt Everest...and also the mountain range of Ganesh Himal, LangTang, Gaurishankar and Khumbu. We continue to Namobuddha and check the famous monastery. After that we drive by motorised transport to Kathmandu .Overnight in hotel.

03. Mai  Kathmandu - Dhading. A 5hr bus ride from Kathmandu to Dhading (biking is possible, but most part is black road). Overnight in hotel.

04. Mai  Dhading Besi - Arughat : Today's ride is a mix of single trails and flat road, until we reach Arughat. (40km, 700m, 5hrs)

05. Mai  Arughat-Gorkha : We bike uphill to Ghorka, a long climb...After arriving in Gorkha, we do some sightseeing around Gorkha Palace (42km, 530m, 4.5hrs). Overnigt in guesthouse.

06. Mai  Ghorka-chhepetar-kuikel-Turture  : First we warm up on a stretch of black road before we take of towards Chepetar. We cross the river and go uphill towards Daraundi Khola. In Luitel, we will have a splendid view of the mountain ranges and the Machapuchere...We continue up- and downhill, come across the deserted airport and then continue to the marsyangdi river. Overnight in a guesthouse in Turture (37km, 1120m, 4.15hrs)

07. Mai  Turture-Bhansar-Lamte-Kalasti Khola-Damauli  : After 1.5 hrs uphill and downhill, we first reach Chainpur Maibahal. Again we have splendid views of the mountain ranges and the annapurna are. We ride over several single tracks to Mel Danda and Tanahu Gaon, through dense forests and fantastic single trails. We climb to visit the old Rama temple and then have a long downhill (5km with 310m) on a dirt red mud trail towards Ghansi Kuwa. Overnight in guesthouse (58km, 731m, 5.45hrs)

08. Mai  Damauli-Bholetar-Rambazar  :  After breakfast, we take off towards mitini khola, madhi and we cross a couple of suspension bridges. This is always a strange feeling...We continue to a crossing, where one road goes to besisahar, one to Sundari Bazar and one to Karpurtar. We have a technical uphill here, because it is a washed out mud trail. In Saure Bhanjyang we downhill 2km through dense forests and then 2 more km, we downhill towards Rambazar. Overnight in hotel.(53km, 340m, 5.45hrs)

09. Mai  Today we bike from Rambazar to Besisahar, the starting point of the Annapurna Circuit. We bike on a mix of off road and tarmac and enjoy the last beautiful scenery around us (42km,850m, 4.00hrs)

10. Mai  Our expedition starts with a ride to Bahundanda (18km, 650m altitude gain to 1310m). The biking includes single trails and a technical crossing of a river tributary on a bamboo suspension bridge. We then bike through extensive rice terraces with views of Himal Chuli, Buddha Himal and Manaslu, the ninth highest mountain in the world at 8156m. + Bike to Tal Manang (12km, 600hm, 1700m, about 40-70% ride-able). The first section from Bahundanda is a very technical trail with rocky ups and down. Several times you will need to push or carry your bike. But the journey is through a beautiful landscape of waterfalls, cliffs and gorges of the Marsyangdi River. At Tal there are lodges and shops.

11. Mai  Bike to Chame Manang (20.6km, 985hm, 2670m, 40-75%% ride-able). We continue uphill along a technical trail to reach Bagarchhap (about 8km), beyond which the trail heads through a fine area of jungle. Chame is a district headquarters of the Manang district and has offices, shops, and lodges.

12. Mai  To Lower Pisang village (15.2km, 600hm, 3260m, 80-90% ride-able). The biking is easier today, following a trail beside the Marsyangdi River which goes through pine forest with views of the Annapurna Himal. We still need to push the bikes as we approach the Wave Rock, a huge rock weathered to look like a wave. Beyond it the going is easier along a lovely trail through pine forests. At Lower Pisang there are lodges and after a rest, and some tea or coffee, we can visit Upper Pisang which has a 15th century Monastery and amazing views of the Annapurna range and Pisang Peak.

13. Mai  Bike to Manang village (16.7km, 400hm, 3450m, 95% ride-able). A mostly flat trail, with more fine views of the Annapurna range and Pisang Peak.

14. Mai  Today we rest at Manang to acclimatise, enjoying the village and perhaps visit an old Monastery.

15. Mai  We bike to Yak Kharka, a short day. But we stay here to have a good acclimatisation towards the Thorung La pass.

16. Mai  To Thorong Base Camp (15km, 910hm, 4450m, 60-85% ride-able). The trail goes steeply up to Tanky, but is then more ride-able, though it still rises continuously.

17. Mai  Today we cross the Thorong La, at 5416m, to reach Muktinath (21km, 966hm, 3800m, 60-85% ride-able). This is the hard day with a long uphill climb to a high altitude pass. We start early because there is usually a strong wind blowing across the pass after 11am. Mostly we have to push the bikes to reach the pass, but then there is an amazing downhill ride to Muktinath, where there is a very important Hindu temple with 108 fountains. Thousands of pilgrims come here at festival time.

18. Mai  Bike to Jomsom (25km, 2750m, 98% ride-able). Today the entire ride is downhill and it is also not very technical, so it is a very pleasant day, and one with superb views of Dhaulagiri, at 8167m the seventh highest mountain in the world. The area we ride through is also very beautiful, and there are typical Nepalese villages - Jarkot and Kagbeni. Kagbeni is one of Nepal's most beautiful villages, and has a 15th century Monastery (Kagchode Gompa). The day's trail finishes by following the Kali Gandaki River to Jomsom. It is easy going, but we need to be prepared for a section notorious for strong winds between Kagbeni and Jomsom. Jomsom is the headquarters of the Mustang District and has hotels, shops and offices as well as an airport.

19. Mai  Fly to Pohara and drive/fly to Kathmandu

20. Mai  Free day to explore Kathmandu

21. Mai  Fly to Europe 

We wensen hun veel succes !! Bas zal voor elke dag een korte story schrijven :

Verslag dag 2
Na een vermoeiende reis, we kwamen aan om 9u30 in Kathmandu ( local time, 3uur45 ( ? ) verschil met België ) zitten we nu lekker op het terras van het Fuji hotel.
Tijdens de zes uren wachten in Bahrein hebben we niet echt veel interessante belevenissen meegemaakt aldaar. De reis van Bahrein naar Kathmandu  heeft ons nog een tussenstop opgeleverd in Damman. Doodvermoeid zijn we dan geland in Kathmandu ( aangename temperatuur van rond de 30°C ) waar we zeer vriendelijk werden ontvangen op een berg papierwerk, maar ook met een echte bloemkrans. Visa ed..  heeft geen problemen opgeleverd.
De trip naar het hotel verliep vlot, daar een uurtje gerust en dan gaan eten in een “lokaal” restaurant waar ze vooral Italiaans eten serveerden.
Na het eten gaf een gids ( geregeld door Himalayan Leaders ) een korte rondleiding door de absurd drukke stad ( het getoeter in Italië is hier niks tegen ) . Marktjes, brommers, auto's en leurders : het hield niet op ! Eenrichtingsverkeer ( ook in zeer smalle straatjes ) is onbestaande. Wat ons wel opviel is dat het samenleven van Hindoes ( 70% ) en Boeddhisten ( 20% ) zeer vreedzaam verloopt, respect voor elkaar is, denken we, de code.
De uitleg van de gids over de ontelbare goden was niet altijd te volgen, wegens teveel goden. Toch hebben we ervan genoten, misschien dat de degustaties van de lokale bieren hier voor iets tussen zat. Terug in het hotel hebben we de fietsen voor het eerst gezien, ziet er goed materiaal uit. Klein akkefietje met pedalen leverde ons uiteindelijk een zeer korte testrit op, waar we zeer tevreden over waren. Vanavond staat er een geweldig welkomstdiner op het programma wat volgens de huidige toestand niet lang zal duren, maar wie weet ?

Verslag dag 3
Ondanks de mindere gemoedstoestand is het gisteren toch nog een vrij spectaculaire nacht geworden. Het begon in een typisch Nepalees restaurant waar we blootsvoets en zittend op de grond moesten eten ( niet echt een comfortabele houding ). Het eten was wel superlekker ! We werden zelfs vergezeld van een pauw en getrakteerd op zang ( live ) en dans.
Vervolgens hebben we voor de meerderheid de dag afgesloten op het terras van het hotel met een koele pint bier.
Sommige van ons zijn het nachtleven in Kathmandu ook gaan verkennen. Die verkenning duurde voor iedereen blijkbaar niet even lang. Vanochtend stonden 8 van de 9 mensen fris en vroeg op en namen het ontbijt op het terras. We werden afgehaald door een busje om Kathmandu te ontdekken. De eerste stop was een tempel ( Pashupatinath ) aan de heilige rivier ( Baghmati )  waar de lijkverbranding van de Hindoes plaatsvindt. Tijdens ons bezoek werden er 5 lijken verbrand. ( dit is ongeveer het daggemiddelde ). In de omgeving tref je verschillende mediterende hashrokende “heiligen” , Sadu's noemen ze zich hier.

De tweede stop was Boudhanath Stupa, een boeddhistische tempel die in de 15de eeuw gebouwd is.
Deze ligt midden in de Tibetaanse wijk waar we minder lastig gevallen werden door souvenierverkopers. Ondertussen was de temperatuur opgelopen tot ruim boven de 30 gradenC. Te warm om echt actief te zijn, benieuwd wat dat op de fiets geeft.
Het drukke verkeer gaf ons wel wat vertraging om de volgende stop te bereiken maar dit was de moeite zeker waard. Deze Stupa was van een boeddhistische orde die gele kappen droeg, op de terugweg zijn we gestopt bij een biddende groep ( 100 tal ) boeddhistische monniken die op deze wijze hun protest tegen de Chinese overheid kenbaar wilden maken door 24uur zingend ( herhaalde continu de tekst “ red ons” in het Tibetaans, vrij monotoon na een paar uur lijkt ons) te mediteren zonder eten of drinken. Als goeie Belgen hebben we dan ook een gulle donatie gegeven.
De terugweg was een onvoorstelbare verkeerschaos van allerlei voertuigen die door elkaar toeterend wriemelde, een spektakel !
In afwachtend van het avondeten kreeg iedereen de tijd om wat te ontspannen of items te kopen die ze nog miste voor de verdere reis ( de prijzen zijn hier bijzonder laag, de kwaliteit zullen we ontdekken de komende weken ) Ondertussen hebben we wel onze afspraken met de organisator ( Himalayan Leaders ) moeten aanpassen, maar tot ieders tevredenheid zijn ze wel tot een positief resultaat gekomen. We sluiten af met aperitief op het terras en het schrijven ons verslag. We gaan nu eten en dan de stad weer in...

Verslag dag 4
De Kathmandu chicken of Golden chicken smaakte iedereen, daarna hebben we dit doorgespoeld  met een paar frisse pinten ( voor sommige werd het zelfs whisky ). Echt een hoop lol gehad alleen op het einde volgde een zeer lange discussie over de rekening ( blijkbaar moesten we 13% tax bijbetalen waar we niet op gerekend hadden ). Goed geslapen.
Vanochtend waren we voor het ontbijt compleet, het jammere is dat ze hier niet echt op de hoogte zijn van wat fietsers aan energie verbruiken en dat het ontbijt de start is van de energie-inname. Onze eerste fietstocht is een 5 daagse trekking rond Kathmandu en komen we terug in het hotel waar we de afgelopen 2 dagen zijn geweest ( Makkelijk! Zo kunnen we deel van de bagage afgeven )
Om 9 u vertrokken we, iedereen had passende kledij aan behalve één, die met verschillende handschoenen vertrok. Eerste paar kilometer door de stedelijk chaos, toch vonden we dat dit verbazend vlot ging, de truk is gewoon doorrijden de rest zal wel stoppen.
Na de stad gaan we al direct omhoog, niet echt heel steil maar toch al de moeite na een paar dagen van veel ontspanning maar weinig slaap. Het enige technische probleem hebben we met de ketting van Maurice, voor hem lastig maar morgen krijgt hij al een nieuwe fiets ( sterk van de organisatie ). We hebben een zeer spectaculaire single track afdaling gehad waarna we begonnen aan de serieuze klim naar Kakani ( 700m hoogteverschil ).
Om 12u40 kwamen we in het hotel aan, moe, bezweet maar toch allemaal in nog vrij goede toestand. Het hotel ligt op het hoogste punt van het dorp met een prachtig uitzicht ( het is wel wat nevelig maar hopelijk kunnen we het morgenvroeg in al zijn glorie aanschouwen ). De lunch, die we normaal onderweg genomen hadden, wordt in het hotel opgegeten ( een broodje met een appel en mango-sap, eetbaar maar geen “grand luxe”)
Vanaf 13u30 had iedereen zijn persoonlijk programma, sommige trokken het stadje in andere bleven in het hotel. De temperatuur zakt merkelijk sneller dan in de stad, het wordt echt aangenaam op het terras en 's avonds zelfs fris.
We bestellen allemaal Dal Bath met kip, moet zeker smaken, we hebben honger!! Satelliet nummer : 008821687710385


Verslag dag 5
De Dal Bath smaakte bijzonder goed ( misschien niet voor iedereen ? ), elektriciteit viel tijdens het  diner uit dus het werd een gezellig maal bij kaarslicht. Na de thee is iedereen vroeg gaan slapen. Het was 20 uur !! Wat ons opviel is hoe gedienstig de lokale ober wel was, zijn lijfspreuk was “it is my duty to serve you”, vreemd voor ons.
Niet iedereen heeft goed geslapen, eigenlijk was het een moeilijke nacht voor iedereen ( hoogte, slechte matras ? ). Om 6u30 waren we allemaal wakker.
Maurice is vandaag jarig!! Het ontbijt was OK ( buiten met prachtig uitzicht ), toch al het dubbele van in Kathmandu ( hebben ze het door ? ). Om 9u vertrokken we voor de eerst moeilijke single track richting onze volgende stop. Door nationaal park, we moesten in eerste instantie “permits” betalen, dit was niet voorzien, na enige discussie is dit opgelost, zoals afgesproken zijn deze dingen inbegrepen. We hebben problemen met lastige stukken, er wordt veel te voet gedaan. Toch worden we allemaal beter in die lastige stukken, benieuwd wat dat wordt na een week, zouden we echt technische rijders worden ? We doen wel één uur over de eerste 6,7 km , dat belooft!!
Maar toch na die eerste kilometers gaan we snel rijden ( komt dit omdat ook het minder steil wordt ? ). We bereiken na 3u de stopplaats voor de lunch, iedereen is moe maar zeer enthousiast. We bezoeken eerst een tempel waar een natuurlijk beeld ligt, not handmade, wij hebben onze twijfels. Na de lunch ( jawel Dal Bath !!) zijn we weer vertrekkens klaar!
We starten met een klim van 3km, onwaarschijnlijk steil maar op asfalt, dus doenbaar! Als we weer aan de toegangspoort van het nationale park komen wacht ons nog een vervolg van 3km, maar nu geen asfalt en heel veel rotsen, allemaal hebben we het moeilijk ( volgens de aanwezige hoogte meters is het niet meer dan 12% maar het lijkt veel lastiger). Boven kunnen we de trappen nemen naar een boeddhistische klooster, indrukwekkend! We mogen binnen en zien allemaal mediterende monniken die mantra's zingen, ondersteund door het geluid van schelpen, hoorns en trommels ( er zijn vrouwen bij deze monniken, voor ons toch bijzonder!).
De vrouwen volgen ons vandaag heel de dag met de jeep, geen aangenaam rit voor hen, wel mooi, maar comfortabel is anders. Na ons bezoek aan de tempel is het min of meer downhill naar ons hotel, toch nog een paar lastige technische stukken, waarin we voor de derde keer lek rijden, maar dat lossen onze gidsen bijzonder snel op.
Na 5 uur fietsen ( en dit is niet het gewone werk ! ) komen we moe maar zeer voldaan aan in het hotel, we drinken onmiddellijk al het koude bier op. Sommige gaan naar het plaatselijk dorpje ( hotel is iets hoger gelegen ) waar een feest van twee lokale hotels bezig was, iedereen werd daar onwaarschijnlijk verwend ! (Van betalen was geen spraken !)
Nu zitten we op het terras iets te drinken, er wordt een lokale graan jenever getrakteerd op Maurice zijn verjaardag, smaakt ! Op de vraag hoe oud hij zich voelt volgt het logische antwoord dat hij zich meer 45 is dan 54 voelt!
Eten is besteld en komt om 18u30, we kijken er naar uit ( zeker geen Dal Bath!), eigenlijk zij we ook benieuwd naar de komende nacht, wordt het laat of gaan we weer vroeg slapen?

Verslag dag 6
Echt laat is het niet geworden, bij de eerste bliksemschicht viel de elektriciteit weer uit en moesten de kaarsjes weer boven gehaald worden ! Toch hebben we bij kaarslicht nog fijn Maurice zijn verjaardag kunnen vieren, er is zelfs een hele fles lokale graanjenever soldaat gemaakt ( kost maar 80 roepies, 0,8€ ).
Vandaag iedereen op tijd op, wel hebben er een paar last van maag en darm problemen, hopelijk lukt hen te fietsen. Ontbijt was goed! Ze leren bij, iedereen was voldaan.
Vertrokken om 9 u voor een steile off road klim van 11km, lastig. Na 3km gaat de derailleur van één van onze gidsen finaal kapot, afgebroken! Volgens ons niet te maken, maar zij denken van wel, we zullen morgen wel zien. Dit geeft wel de kans aan een van de darmleiders om in de jeep te gaan zitten en zijn fiets aan de ongelukkige gids te lenen.
Boven aangekomen zijn we relatief moe maar niet te vergelijken met gisteren, nog 3km afdalen en we lunchen. Echt honger hebben we niet ( het ontbijt was echt goed!) maar we eten toch, er wacht ons nog een pittige klim van 7km.
Uiteindelijk valt de klim voor iedereen mee en zijn we al om 13u in onze volgende “hotel”, vroeg maar eigenlijk zijn we toch blij ( het kan niet elke dag superzwaar zijn, we moeten nog 3 weken! ). Een domper op onze euforie dat we vroeg binnen zijn, is dat ons hotel ( zoals het hele dorp ) geen elektriciteit heeft, alles gaat op solarpower maar dat geeft nooit genoeg vermogen voor een koelkast, dus : GEEN koud bier, we doen het dan maar met cola en sprite.
Na de traditionele frisse douche ( één gemeenschappelijke douche voor iedereen ) gaan we de lokale tempel bezoeken, niet echt speciaal. Bekijks hebben we wel, echt veel toeristen komen hier niet. We komen wel nog een Japanse familie tegen die aan het trekken is ( met wel 7 dragers, luxe!  Maar doen wij niet hetzelfde !?). We komen langs een ander hotel en de eigenaar bezweert ons dat hij koud bier heeft, wij als gekken erop af maar ook hier komen we bedrogen uit, bier is gekoeld met bronwater, niet echt ons idee van koud, maar toegegeven het smaakte toch !
Iets wat ons toch opvalt is dat de jeep, midden in het dorp geparkeerd bij onze aankomst, niet verplaatst wordt, veel verkeer verwachten ze blijkbaar niet. Na 4uur komen er toch twee vrachtwagens aan maar deze wachten rustig tot de jeep wordt verplaatst, typisch: de  mensen hebben hier tijd ( geen gejaag zoals bij ons ).
Zitten nu ( alweer ) op het terras van het hotel, wachtend op het eten ( en het traditionele onweer ) rustig dit verslag te schrijven, we passen ons blijkbaar makkelijk aan aan de lokale mentaliteit. Waar we wel naar uitkijken is het uitzicht, er is ons beloofd dat we morgen om 6u een prachtig zicht zullen hebben op de Himalayan Mountains, de Annapurna om precies te zijn, een berg van boven de 8000meter, waar we nog naar toe moeten fietsen ( niet de top maar toch komen we daar op een pas van 5400meter, benieuwd !)

Verslag dag 7
De nacht viel snel, we hadden wel wat licht op zonne-energie ( dus ze hebben batterijen ). We speelden nog wat kaart en een spelletje scrabble  maar om 21u15 lagen we  allemaal in bed. Een avond zonder koud bier duurt anders veel te lang!
Om 6u op, om van het beloofde uitzicht te genieten, dikke tegenvaller, nevelig als altijd, maar geen probleem we waren toch al om 5u op, vanwege de start van allerlei werkzaamheden van de locals in de vroege ochtend ( volgens ons doen ze daarna niet veel meer ).Wel lekker ontbeten, we hebben onze favoriet gevonden : Tibetaans brood met omelet, vult goed en geeft ons zeker voldoende energie.
De eerste 10km was downhill, ging vlot totdat Leo een serieuze smak maakte, iedereen in paniek ( zelfs onze gidsen ). Het verdikt, nadat hij 30 min onze fietsroute had moeten volgen in de jeep naar het lokale “medical center” , valt mee ( enkel soft tissue geraakt en een serieuze beetwonde in zijn onderlip ). Toch besluiten we om geen risico te nemen en hem te laten afvoeren naar Kathmandu voor een grondige check, Huguette en Romana vergezellen hem natuurlijk ( achteraf blijkt ook dit mee te vallen, geen breuken, maar wel hechtingen aan zijn lip ).
Wij gaan ondertussen door en hebben toch nog een prachtige rit onder de wielen, de uitzichten zijn fenomenaal, de dorpjes authentiek, juichende kinderen inclusief! We beginnen met een fameuze klim naar een pas waar we allemaal uitkeken naar een rust pauze, deze is voorzien na de volgende afdaling. In het dorpje aangekomen hebben we allemaal onze twijfels over de horeca-kwaliteit, dus we kiezen voor een cola met wat droge koekjes. We moeten nog maar 12km, waarvan de laatste 4km steil bergop. Als we het traject afleggen merken we dat het eerder 8km bergop is en maar zeer weinig downhill of vlak.
Na de laatste ketting problemen ( voorbeeld van dagelijkse problemen: 3 platte banden, 4x vast lopende ketting, 2x pedaalmoeilijkheden ), dus vlak voor de beloofde klim naar Nagarkot, zitten we vol goede moed voor deze mooie klim. Boven gekomen blijken onze gidsen niet exact te weten waar het hotel is, toch een beetje ergernis bij ons, we zijn moe en kijken uit naar het beloofde luxueuzer hotel  ( eigenlijk hebben we allemaal onwaarschijnlijk veel zin in koud bier ).
We komen na een korte steile klim toch aan in het hotel, ziet er goed uit! En jawel, het bier is koud ! Toch zijn we niet helemaal tevreden en vragen om het bier in de diepvriezer te steken, dit kan natuurlijk maar er is geen elektriciteit. Door deze elektriciteitspanne kunnen we ook niet douchen,we verdoen dan maar de tijd met iets te eten ( op kosten van de organisatie ) en vooral veel te drinken, toch wel gezellig.

Verslag dag 8
Na een verkwikkende douche hebben we een wandelingetje gemaakt naar het “centrum” , daar konden we ook internetten ( in een houten barak ), de verslagen van de voorgaande dagen zijn doorgestuurd.
Ondertussen was Leo in het ziekenhuis aangekomen en werd zijn lip genaaid en rug professioneel bekeken. Rug lijkt mee te vallen maar we wachten op een second opinion.
De groep fietsers eet in Nagarkot buffet, bestaande uit Dal Bath, toch lekker. We gaan vroeg slapen.
Om 5u30 worden we gewekt door een reisleider die blijkbaar een deel van zijn groep kwijt is, te vroeg voor ons ( er is wel weer een prachtig uitzicht beloofd maar daar trappen we niet meer in!). Om 7u staan we op en ontbijten weer in buffet vorm: ei, toast, jam, we kunnen onze maag goed vullen.
Start is om 9u, met als opwarmertje een “kort klimmetje” naar de toren, dit blijkt dus 4km te zijn tegen een gem. stijgingspercentage van 12%, we zijn onmiddellijk opgewarmd. Daarna off road downhill, lastige afdaling maar we halen het zonder kleerscheuren. We komen in bewoonde wereld aan, direct drukte en veel verkeer, we worden door het centrum geleid, leuk om eens te doen. Na een korte “banana break” gaan we via asfalt tot aan de voet van de klim naar een boeddhistisch klooster ( klim van 4km, over stenen en zand, lastig ). Maar onze moeite wordt beloond, het klooster ( een opleidingscentrum voor boeddhistische monniken vanaf 9 jaar ) is prachtig. We lunchen snel ( zowel voor- als hoofdgerecht is soep, maar daar hebben we zelf voor gekozen ) en trekken verder, we moeten nog 8km waar de bus ons oppikt en naar Kathmandu brengt. Ondertussen is het beginnen te regenen ( we schuilen in een Hindoe tempel ) en zijn blij met de lift. De weg naar Kathmandu is wel geblokkeerd door een dodelijk verkeersongeluk wat heel de verbindingswegen naar de hoofdstad in een onwaarschijnlijk puinhoop brengt, we zitten er midden in. Heel wat geklungel later komen we, na 2,5 uur ( voor 25km) aan in hetzelfde hotel als de eerste dagen. Daar treffen we Leo, Huguette en Romana aan, leuk weerzien en daar drinken we een heerlijk koude pint op. Onze vuile was kunnen we afgeven en zal ons morgen voor vertrek terug bezorgd worden, zalig! Douchen en gaan eten ( zelfs geen tijd voor verslag ). Volgens Jagat ( de manager van Himalayan Leaders ) de laatste keer dat we veilig vlees kunnen eten voor de komende weken, dus we kiezen enthousiast voor een steakhouse, achteraf ook zeer goede keuze gebleken, we hebben echt geschranst!
Op tijd bed in want we willen morgen vroeg vertrekken voor een lange tocht richting Dahding ( 90km ) over asfaltweg.

Verslag dag 9
Na een zeer goede nachtrust checken we uit, nu moet al de bagage mee, dit vergt heel wat “hertast” werk maar toch zijn we om 8u weg.
Weer door de stad, verschrikkelijk druk en het begint ook nog te regenen. We sukkelen door het verkeer langzaam de stad uit en de regenbui veranderd in een zondvloed maar we zetten door. Het wordt ons duidelijk dat al de vuiligheid tijdens zo'n zondvloed weggespoeld wordt naar de rivieren. Deze open riool loopt regelmatig gewoon over de weg, wij moeten hier door, gezond is anders! Zeiknat komen we op een pas aan waarna een zeer lange afdaling begint. We rijden goed door, onze gidsen hebben het zeer moeilijk om ons, Belgische tempobeulen, te volgen. Na 54km stoppen we voor de lunch ( in een soort wegrestaurant, we rijden dan ook over de belangrijkste verbindingsweg van Nepal ). De lunch is alweer in buffet vorm, we eten goed. Nog 36 km, het is ondertussen weer droog, warm maar vochtig geworden. Na 18 km komen we bij de afslag en gaan we richting Dahding, de weg kronkelt prachtig tussen de rijstvelden, we genieten van de spectaculaire uitzichten. We overwinnen toch weer 250 hoogtemeters ( met op en af ) over deze 18km.
Bij de aankomst staan Leo, Huguette en Romana ons op te wachten, we zijn blij dat we er zijn! 90 km is toch niet niks in Nepal. Zij hebben ook een lastige dag gehad, de zoektocht naar benzine voor de jeep blijkt  in Nepal zeer moeilijk. ( een voorbeeldje: na 5 stations vinden ze eindelijk de juiste brandstof, net op tijd dus )
We belonen ons met de traditionele koude pint, hiervan genietend krijgen we echter het slechte nieuws van Leo, hij mag niet meer fietsen gedurende deze trip.
Het “hotel” is zeer pover, hokjes uit beton met golfplaten dak, de douche bestaat uit koud water en de wc is de afvoer. Toch doet de douche deugd. We rusten even en gaan het dorpje verkennen. Het ligt tussen de rijstvelden en de bananenbomen, mooi. Overal staan kleine hutjes tussen de rijstterrassen op de flanken van de heuvels.
We wachten, tijdens het typen van dit verslag ( en dat van gisteren ), op ons eten ( wat in een goed uitgeruste veldkeuken wordt bereid). Benieuwd wat het gaat zijn!

Verslag dag 10
Het eten kwam veel te laat, er was zelfs hulp vanuit het lokale café/winkel ingeroepen maar men had zeer veel moeite om de verschillende gerechten tegelijk klaar te maken, het werd dus een uitgebreid diner met veel verschillende gangen, smaken deed het min of meer.
Na het eten dronken we nog wat whisky en een pint en gingen we slapen in onze barakken. De nacht werd voor sommige echt een nachtmerrie, deze keer waren zij aan de beurt om een darmaanval te verwerken.
Na het ontbijt, wat ook in etappes werd opgediend, vertrekken we richting Arughat, trip met heel wat up en downhill, veel hoogte winnen we niet maar dat op en af is toch lastig. Een van de darmleiders geeft al op na 1,5km ( een record !) en stapt ook in de jeep, het wordt daar druk. We komen na de eerste klim van 12 km over een pas waar er wordt gewerkt aan verbetering van de weg, zeer bijzonder om de Nepalese wegenwerkers aan de slag te zien: op een plaats wordt de weg voorgeveegd, dit gebeurt door twee ploegen van vrouwelijke vegers ( letterlijk, zij zitten op hun knieën de weg egaal te vegen), iets verder is er een tractor met compressor om de weg stofvrij te maken, waarna weer iets verder teer op de weg wordt gesmeerd waarop met een platte pan de kiezel wordt aangebracht.
Wij kunnen voorbij deze werken fietsen maar de jeep moet wachten totdat de werkers gaan lunchen, dus dit betekent geen doorgang voor enkel uren ( ook niet voor het andere verkeer, wat dus een leuke wachtrij oplevert ). Het wachten werd door de passagiers van de jeep opgelost door alvast te voet de pas over te steken en de afdaling aan te vatten, uiteindelijk werden zij na de volledige afdaling te voet te hebben gedaan door de jeep weer opgepikt ( toch een wandeling van 2,5 uur !! )
De fietsers komen na een zeer lange maar lastige afdaling terecht in Arughat waar een hangbrug ons naar de overkant van de rivier brengt en daarna volgt het hotel. Hier volgt het volgende probleem voor de jeep, zij kunnen natuurlijk deze brug niet over. Dus aan de kant en te voet, niet echt een probleem was het niet dat al onze bagage in de jeep ligt. Dragers worden gezocht en de mannen ( ze zijn met zijn tweeën ) dragen onze bagage ( voor 9 personen ) in 2 keer naar het hotel, ongelofelijk ! Het lange wachten in het hotel wordt verteerd met een soepje en wat bier, uiteindelijk kunnen we om 17u ons gaan verfrissen, toch wel lang. De kamers zijn beter dan de vorige stopplaats, niet echt moeilijk natuurlijk. We douchen, gaan nog even de stad in ( waar we de lokale gemeenteraad bijwonen ) en gaan eten. We eten buiten in het donker maar een speciaal voor ons opgehangen peertje geeft toch voldoende licht. Na het eten nog een paar whisky's en iedereen vroeg naar bed want we moeten vroeg op. De dragers zullen onze bagage om 7u weer naar de jeep brengen en deze moet zeker op tijd weg daar ze over dezelfde pas moeten ( en daar willen ze zijn voor dat de werken beginnen ).

Verslag dag 11
We staan om 6uur op, zodat de dragers inderdaad op tijd kunnen vertrekken. De jeep vertrekt wel iets te laat maar ze halen de pas nog net op tijd ( gelukkig ) want ze hebben een zeer lange tocht voor de boeg.
De fietsers eten na het afgeven van hun bagage rustig hun ontbijt op en vertrekken voor een andere route dan de jeep. Eerst steken we een andere rivier over op een zeer gammel brugje, wel leuk. Daarna volgt een klim van 28km door mooi gebied met prachtige uitzichten op de bergen ( nog geen Nepalese reuzen maar wel zeer de moeite ). Het grootste probleem is dat het afgelopen nacht verschrikkelijk heeft geonweerd ( met de nodige regen ) en dat we langs de plassen moeten laveren op hele smalle stroken met aan de ene kant de afgrond en aan de andere kant een diepe plas, als we ons evenwicht dreigen te verliezen kiezen we gelukkig meestal voor de plas. Dit en de voortdurende stijging maakt het zwaar. Na de 28km wordt het parcours iets vlakker maar er blijven zeer veel korte en nijdige klimmetjes tussenzitten. De lunch bestaat uit coconutcookies, appel, bananen en een cola, niet echt veel maar beter dat dan lokaal voedsel waar we de oorsprong niet van kennen met alle potentiële gevolgen vandien.
Aangekomen in Gorkha zijn we blij dat we, toevallig, op exact hetzelfde moment het hotel bereiken als de jeep, dus we kunnen ons, mochten we dat willen, direct verfrissen. ( natuurlijk doen we dit pas na het nuttigen van een heerlijk koud biertje, Gorkha is immers de stad met de enige grote brouwerij van Nepal !). Het hotel ziet er goed uit, de kamers zijn proper ( iedereen heeft zelfs een televisie, alleen werkt die niet: er dreigt onweer, dus geen elektriciteit ) en de douche geeft soms zelfs warm water.
Het stadje heeft beschikking over internet, dus terwijl we wachten op elektriciteit schrijven we dit verslagje wat jullie hopelijk vanavond kunnen lezen.

Verslag dag 12
Geen elektriciteit meer geleverd in Gorkha dus jammer genoeg geen verslag kunnen doorsturen. We hebben nog een wandelingetje gemaakt, het stadje is historisch belangrijk voor Nepal, daar is de verovering door de koning begonnen, maar is tot op heden zeer goed beschermd geweest tegen de toestroom van toeristen. Jammer genoeg is de beklimming naar het koninklijk paleis en de daarbij liggende tempel, te ver maar de jeeprijders besluiten dit de volgende ochtend als eerste op hun programma te zetten.
Na een goed maal, het eten ( dus soep, hoofd- en nagerecht ) wordt wel allemaal tegelijk opgediend, echt erg vinden we dat niet, het smaakt en daarna nog een pint of whisky en we gaan naar bed, vroeg opstaan is de boodschap want een lange rit voor de boeg naar Besisahar ( eigenlijk korten we het programma hierdoor in om zo wat meer “rustdagen” te hebben als we op grote hoogte zijn ).
Om 6u30 zijn we wakker, ontbijten en om 8u is iedereen weg. De bikers gaan direct richting volgende stopplaats en de jeep gaat eerst langs het paleis en tempel.
Na een lange afdaling, ongeveer 12km over asfalt, gaan we offroad richting een hangbrug, daar moeten we voor het eerst de fiets langs trappen naar beneden dragen en natuurlijk ook weer omhoog, veel vermoeiender dan gedacht, dat belooft voor Annapurna waar we tochten hebben van 95% dragen en maar 5% rijden! Boven gekomen volgt nog een 20km offroad die relatief vlak is maar verschrikkelijk zwaar wordt door al de modder, soms ploeteren we echt door zuigende leem die zelfs een vlakke weg doet aanvoelen als een klim van buiten categorie.
Weer een rivier over en we zijn vertrokken voor de laatste 30km naar Besisahar. Onderweg komen we zeer veel grote en luxe jeeps tegen en we vragen aan onze gidsen of dit rijk gebied is, absoluut is het antwoord, de stad is een toeristisch centrum ! Onze hoop qua hotelaccomodatie gaat direct de hoogte in, onterecht blijkt achteraf, geen haar beter ( maar ook niet slechter ) dan de anderen. De laatste 10km is echt afzien, we zijn moe, hebben honger ( geen lunch gehad, die krijgen we in het hotel ), dorst ( het is broeierig heet, na al de regen van de afgelopen dagen ) en het gaat voortdurend omhoog ! Aangekomen in het stadje komen we ineens een bekende tegen, Leo zit op de fiets en dit is zijn welkom maar ook een beetje een afscheid, morgen gaan Leo, Huguette en Romana nog één dag mee ( al wandelend ) en daarna scheiden onze wegen ( voor 12 dagen ), echt jammer !
Jagat, locale manager van de organisatie, komt nog langs en geeft ons de laatste instructies ( bv: geen bier meer boven 3500 meter ) en tips. Het zal zwaar maar een onwaarschijnlijk avontuur worden. Morgenvroeg moeten we onze bagage splitsen om het de dragers niet overdreven zwaar te maken, dat zal nog een gepuzzel worden! We zitten nu op het terras, na de deugdoende lunch, te genieten van een pint en dit verslag te schrijven. Ook hier is internet dus hopelijk straks meer geluk.

PS: het satellietnummer dat jullie hebben gehad op dag 4 is altijd bereikbaar in de bergen, dus als er dringende zaken zijn kunnen jullie daar altijd naar bellen.

Verslag dag 13
Na de middag vindt Leo ook nog een onverwachte wasservice, de luieriken onder ons zijn euforisch, eindelijk hebben zij ook weer hoop op een schone was. Internetten is gelukt, hopelijk hebben jullie het ontvangen. Vandaag geen internet dus dit lees je pas over een paar dagen. Na het internet gedoe, duurde wel even want echt snel werkt het hier niet, thuis zouden we direct onze pc weggooien als we met deze snelheid zouden moeten werken, hebben we lekker gegeten en nog een pint gedronken waarna we zijn gaan slapen.
Wat we toch nog even kwijt willen is hoe onwaarschijnlijk ijverig onze bikergidsen zijn. Nadat we aangekomen zijn, worden onze fietsen direct onder handen genomen, eerst gepoetst en vervolgens volledig nagekeken. Als we klachten hebben over technische mankementen wordt hier nog eens extra aandacht aan geschonken, super.
Vandaag staan we op het gewone uur op en beginnen we met het organiseren van onze bagage, niet makkelijk, wat nemen we mee en wat niet ? We gaan eigenlijk naar onbekend terrein, hoe koud is het daar, hoe nat, vriest het , ligt er sneeuw, veel vragen weinig antwoorden! Uiteindelijk komen we er toch uit, de dragers die onze bagage moeten meenemen gaan afzien.
Om 9u vertrekken we ( voorziene tijd was 8 uur maar het gedoe met de bagage duurde wat langer, en de was was ook niet droog, wel een kleine domper op de vreugde van gisteren ). Eerste 10 km gaan vlot, mooie verharde weg die afwisselend stijgt en daalt en af en toe moeten we door een bergbeekje rijden, lekker fris. Vervolgens begint het echte werk, eerst te voet een hangbrug over en dan moeten we onze fiets dragen tot het hotel ( volgens de gidsen ). Dit is buiten ons gerekend, wij fietsen veel langer door dan gepland en ook op elk stukje waar er gefietst kan worden springen we op ons stalen ros, het gaat vlot en we besluiten in één trek ( zonder lunchpauze ) door te gaan tot het hotel, dit tot grote verbazing van onze begeleiders. Op het einde gaat het veel steiler omhoog en kunnen we absoluut niet meer fietsen, het op de nek dragen van de mountainbikes wordt lastig, wat een ondingen!!
Uiteindelijk zijn we toch al na 4 uur in de refuge en niet eens zo moe, meevaller! We moeten op het terras, waar we een prachtig uitzicht hebben over de echte Nepalese reuzen , wachten op onze dragers ( zij worden pas over 2 uur verwacht ) Geen probleem, de verloren calorieën worden aangevuld met een lekkere lunch en het verloren vocht wordt aangevuld met de nodige drank. Veel  vroeger dan verwacht komen ook de wandelaars binnen, sterke prestatie! Tijdens het wachten besluiten we de komende dagen het parcours iets in te korten, dit heeft twee voordelen: één, we zien de wandelaars morgen weer ( zij besluiten na het vlotte verloop van vandaag, en een deugddoende  stretching uitgevoerd door Ivan, nog een dag mee te gaan, wat op algemeen gejuich wordt onthaald ) twee, we kunnen testen wat een hele dag fietsdragen betekent ( toch wel belangrijk ). Na de aankomst van de dragers wordt er lekker gedoucht en het dagelijks wasje gedaan ( dit niet, zoals jullie misschien wel denken, op de kamer maar alles gebeurt in één douche, dus een beurtrol is wel aan de orde ! )
Op dit moment is een deel het stadje in ( Bahundanda, op 1270m, authentiek maar toch al beïnvloed door het toerisme ) en schrijft de rest dit verslag. Allen zijn we in afwachting van een lekker diner.

Verslag dag 14
Het eten komt op tijd en smaakt behoorlijk, onze eisen en verwachtingen raken aangepast ! Nadat alles is opgegeten zitten we nog even op het terras na te praten en gaan ( alweer ) op tijd naar bed.
Om 6u30 op, ontbeten en vertrokken, de fietsers gaan voor een dagje fietsdragen, de wandelaars zullen hetzelfde traject volgen maar dan met een rugzak. We dalen eerst af naar 1000m, dit is trouwens ook lastig als je je fiets op de nek moet nemen, we zijn duidelijk niet allemaal geoefende veldrijders. Toch loopt het allemaal relatief vlot en de stukken ( al is het maar 100m ) waar gefietst kan worden, worden ook gefietst. We volgen een ezelspad ( regelmatig kruisen we een konvooi ezels en heel de weg ruiken we hun uitwerpselen) dat langs verschillende minuscuul kleine en zeer arme dorpjes voert. We steken een hangbrug over waarna we op een traject komen aan de andere kant van de rivier waar met man en macht wordt gewerkt aan een nieuwe weg om deze vallei te ontsluiten. De manier waarop hier een weg wordt aangelegd is primitief, toch zien we ook enkele grote kranen, de rest is handwerk.
We schieten goed op, de wandelaars ook zullen we later merken. Na een laatste korte rustpauze, waar we de aankomstplaats reeds zien liggen, komen we aan om 12u. Totale draagtijd: 3uur, totale fietstijd: 0,5uur. Dit is dus meer gefietst dan we dachten en veel sneller aangekomen dan onze gidsen verwacht hadden ( maar wel volgens onze eigen verwachting, vergeet niet: het is een “kalme” dag). De wandelaars verschijnen al om 13u, bij hen is het ook goed gegaan.
Het dorpje, Jagat ( 1365m ), is een onooglijk gat maar heeft toch 5 refuges! ( wel geen electriciteit maar ook die zijn ze in deze vallei aan het aanleggen ) Onze refuge valt mee, ruime kamers, goed matras en op elke verdieping een douche/wc-gat.
Na de lunch gaan nog enkele van ons ( de rest geniet van een kleine siësta ) naar de lokale toeristische topper : een hot spring. Na 25 min wandelen zijn we afgedaald tot aan de rivier maar daar zien we niks. Nadat we in een rotsschimmel een verweerd pijltje ontdekken gaan we nog een klein stukje verder en beginnen de zwavel te ruiken. In een diep grijze poel ( gevormd in een klein inhammetje van de rivier ) steken we onze handen, en jawel : het is heet. De schoenen worden uitgetrokken en we nemen een kort voetbad. Enkele dappere onder ons gaan zelfs volledig te water maar beseffen snel dat het koude water van de bergrivier meer invloed heeft op het poeltje dan de warmwater bron.
Nu zitten we allemaal op het terras, sommige spelen een spelletje, andere lezen een boek en tegelijk wordt dit verslag geschreven. Het eten is besteld, het belooft een diner bij kaarslicht te worden.

Verslag dag 15
Het eten smaakt, we hebben frieten erbij besteld en deze smaken zelfs wonderbaarlijk goed. Na het eten proberen we nog een afscheidsdrink te houden, Leo, Huguette en Romana gaan morgen terug richting Bessisahar en verder richting Pokhara en daarna naar Chitwan. Het wordt weliswaar een zeer korte drink, de lokale eigenaars willen naar bed ( en wij zijn eigenlijk ook moe ).
De volgende ochtend het normale ontbijt en daarna volgt het echte afscheid, doet raar, we gaan verder met zes. Het vertrek is dus twee richtingen uit, de wandelaars samen met hun gids Kepi bergafwaarts, de fietsers ( Jos, Paul, Maurice, Georges, Ivan en Bas ) bergopwaarts op naar 5415m. Vergezeld van hun gids Prokash en de twee fietsende begeleiders, Rashid en Sunil ( echt twee fantastische jongens ).
Vanaf nu lezen jullie dus enkel nog de avonturen van de fietsers ( totdat we weer samen komen op maandag 19 mei ).
Na vertrek moeten we onmiddellijk 300m dalen, jammer van die zwaar overwonnen hoogtemeters van gisteren. Afdalen met een mountainbike op je rug is trouwens ook niet prettig. Daarna gaat het gestaag omhoog langs de Marsyandi Rivier, mooi berglandschappen gaan traag voorbij, we moeten veel dragen maar toch houden we onze gewoonte in stand van elke 100m die gefietst kan worden te fietsen. Op een gegeven moment zien we de rivier een enorm verval maken, naast deze waterval loopt het pad steil omhoog, dit zal overwonnen moeten worden. Aan de voet van deze klim houden we even pauze, eten iets en beginnen eraan. Het blijkt mee te vallen, wel steil maar toch niet zo lang als gevreesd ( we hebben meer moeite om 4 buffels in te halen dan met de helling zelf ). Boven aangekomen zien we het dorpje Tal mooi liggen in een meander van de rivier, langs de oevers zijn zelfs witte stranden! In Tal zelf rusten we echt uit, we drinken een cola en nemen alvast het voorgerecht van onze lunch ( noedelsoep ), het hoofdgerecht zullen we in de refuge nemen ( we zijn toch weer voor op schema ). Na Tal ( 1700m ) moeten we eerst door zo'n wit strand ploeteren, verdomd lastig, in het mulle zand rijden we vast en de wind speelt ons ook nog parten ( het lijkt wel een zandstorm ). Nadien hebben we nog een paar lastige klims maar ook enkele stukken die goed berijdbaar zijn en komen we om 14u aan in Dharapani ( 1860m ).
We nemen het vervolg van onze lunch, verfrissen ons en gaan het dorpje in, veel voorstellen doet het niet, een postkantoor, enkele winkeltjes waar wat westerse zaken te koop zijn en voor de rest een lokale school en een toeristen checkpoint.
Het avondeten wordt snel en compact geserveerd en dus ook op dezelfde wijze opgegeten. Wat daarna volgt is jammer genoeg niet op film vastgelegd. Het is zaterdagavond ( de “zondag” van Nepal ) en de refugebaas is duidelijk al van in de namiddag aan het vieren met Nepalese wijn, hij besluit ons te trakteren op een geweldige muziek- en dansavond. De muziek komt uit een ghettoblaster op halflege batterijen wat de klank niet ten goede komt en de dansers bestaan uit hemzelf en onze begeleiders ( die ook aan de Nepalese wijn hebben gezeten ), na een tijdje worden wij vriendelijk toch dwingend gevraagd om ook mee te doen, we weigeren eerst maar uiteindelijk staan wij ook allemaal op de dansvloer ( dit is een vreemde gewaarwording, nuchter staan dansen tussen allemaal mannen op het Nepalese volkslied ). Na onze danspasjes drinken we iets maar het eindeloze volkslied blijft duren en begint ons toch wat te vervelen, we gaan dan maar slapen.

Verslag dag 16
Om 6u30 op, gevolg door het dagelijks ritueel. Dit bestaat uit: wassen, aankleden, bagage inpakken en klaar zetten voor de dragers, ontbijten ( meestal cornflakes of een omelet ) fietsen pakken en weg.
Vandaag hebben we een stijging van 700m voor de boeg en een groter gedeelte van de rit zou berijdbaar moeten zijn ( toch in vergelijking met de vorige dagen ). We schieten goed op tot we aan de serieuze hindernis van de dag komen, we moeten 300m steil omhoog ( met de fiets op de nek ), dit duurt ongeveer 45min waarbij we tijdens de klim regelmatig aan de kant moeten voor stijgende of dalende konvooien muilezels ( wij geven ons pad, waarlangs zowel trekkers, bikers als ezels omhoog en omlaag moeten de toepasselijke naam : “mule-highway”, met de logische verkeersellende en geuren erbij ). Uiteindelijk geraken we boven en vanaf dan mogen de bergschoenen vervangen worden door onze wielrenschoentjes, er zou nog maar 1 deel dragen bijzitten ( achteraf wel iets meer, maar we klagen niet ).
Om 12u zijn we in de volgende refuge, we eten onze lunch en gaan het dorp ( Chame, 2665m ) verkennen. Behoorlijk groot voor een bergdorpje, na de wandeling zijn onze dragers ook gearriveerd ( voor hen was het een zware dag, als wij fietsen overbruggen we snel een behoorlijke afstand, maar te voet blijft te voet ).We kunnen nu douchen. Het is hier heel wat frisser, de lange broeken moeten 's middags al aangetrokken worden en de fleecejasjes zijn zeker nodig.
We hebben hier stroom ( voor het eerst sinds 3 dagen ) dus PC kan opgeladen worden en verslag geschreven. Er is ook internet, dat proberen we straks. Eten is besteld en om 19u gaan we aan tafel.

Verslag dag 17
We bestellen tegenwoordig bij het avondeten elke keer frieten, ze smaken ons telkens weer. Na het eten nog iets gedronken, thee, bier en whisky ( deze keer geen dansvoorstelling ) en zijn gaan slapen.
Opgestaan, ontbeten en vertrokken richting Lower Pisang ( 3145m ), wij hadden gehoopt tot Manang door te kunnen gaan maar die afstand is voor de dragers te groot. Het gevolg hiervan is, is dat we reeds om 10u30 aankomen omdat een zeer groot gedeelte van het traject zeer goed fietsbaar is.
Het traject leidt ons eerst langs single tracks met naast ons diepe ravijnen, we nemen niet al te grote risico's en regelmatig gaan we, als het echt supersmal wordt, te voet ( verstandig ). Na een hangbrug,we zitten nu op 2990m, begint de moeilijkste passage van de dag, de klim zal ons 170m hoger brengen. Na enkele meters klimmen hebben we een machtig uitzicht op een indrukwekkende, met sneeuw bedekte, berg met een erg vlakke steile rotswand. Halverwege kunnen we kiezen: of we gaan te voet verder ( via het steile pad ) of we fietsen via de “nieuwe” weg naar omhoog. De keuze is verdeeld maar uiteindelijk komen we toch allemaal tegelijk boven. Het vreemde aan deze “nieuwe” weg is dat deze zeer fragmentarisch wordt aangelegd, soms komen we kilometers niks van deze werken tegen waarna we ineens weer een heel stuk met wegenwerken ( handenarbeid! ) moeten passeren. Benieuwd wat de afwerking van deze weg voor de vallei zal betekenen, we zien nu al soms dorpjes die vervallen zijn omdat de nieuwe weg het dorp overslaat en op andere plaatsen ontstaan dan weer nieuwe nederzettingen met refuges voor de passerende trekkers ( is dit economische migratie ? ) De temperatuur is heel wat lager dan de vorige dagen, dat is duidelijk merkbaar als we schaduwrijke stukken passeren, we trekken zelfs een extra vestje aan.
Daar we zeer vlug aangekomen zijn, en onze dragers pas om 14u verwacht worden, besluiten we eerst de tempel in Higher Pisang te bezoeken ( ligt ong. 150m hoger ). De klim naar het dorpje ( te voet ) is moeilijk, we voelen de hoogte ! De tempel is mooi maar gesloten, het dorpje Higher Pisang is zo'n voorbeeld van een in verval zijnd dorpje vanwege verplaatsing van de trekkersroute.
Om 13u zijn we terug en bestellen de lunch en iets te drinken ( zoals overal geeft het uithangbord aan dat er Hot Shower en Cold Beer is, maar onze ervaring leert ons dat het meestal Cold Shower en Hot Beer is). Na de lunch verfrissen we ons ( cold shower ! ) en trekken het dorpje Lower Pisang in. Het valt ons op dat de mensen hier echt arm zijn. Ze slapen op houten vloeren en de kleurige klederdracht is vervangen door sobere en donkere kleuren. De Tibetaanse invloed is hier ook duidelijk groter, zowel in het uiterlijk van de mensen alsook in het Boeddhisme dat hier meer aanwezig is.
Na de wandeling wordt er wat gekaart, gelezen, diner besteld en dit verslag geschreven, morgen kunnen we het doorsturen vanuit Manang ( er is ons, alweer, een fantastisch “hotel” beloofd ! )

Verslag dag 18
De avond valt snel, we krijgen het koud en vragen om de kachel aan te doen wat direct gebeurt en een behaaglijke warmte geeft. Het probleem is dat Nepalezen het begrip “ deur dicht houden” niet echt kennen, wat wel wat ergernis oplevert. Er wordt nog wat gekaart, iets gedronken maar de hoogte laat zich toch al wat voelen bij sommigen, de koppijn komt opzetten daarom vroeg naar bed.
Opgestaan en we zien dat al onze begeleiders zich zeer warm hebben aangekleed, wij daarentegen staan nog in korte broek en T-shirt, er wordt snel wat warmers aangetrokken. Het wordt een korte rit vandaag naar Manang ( 3540m ), we stijgen direct behoorlijk wat onmiddellijk de nodige ademhalingsproblemen geeft, het is echt moeilijk klimmen op deze hoogte. De rustdag van morgen zal deugd doen. De vestjes gaan trouwens direct weer uit na de eerste klim, het zweten is begonnen. We dalen af tot Humde waar ook een vliegveldje is ( wordt vooral gebruikt als repatriëring voor gestrande trekkers ). Daarna licht klimmend naar Bhraka, waar we een tempel, 500 jaar oud, bezoeken, jammer genoeg is de tempel gesloten en zien we alleen de buitenkant. Aan de voet van de heuvel waarop de tempel zich bevindt staat een gouden boeddha beeld dat morgen zal ingehuldigd worden ( nu is het nog bedekt met doeken, toch krijgen we het volledige beeld te zien daar de plaatselijke monnik het gelaat nog moet afwerken ).
Ondanks deze tussenstop zijn we toch reeds om 10u30 in Manang. Het hotel ziet er goed uit, we zijn opgelucht. ( toch missen we de jacuzzi en de kabeltelevisie die in onze fantasie zeker aanwezig zou zijn ). Drinken wat thee en lunchen vroeg, daarna trekken we nog te voet naar het Chongkor view point. Deze wandeling leidt ons langs een gletsjermeer ( nog maar recentelijk ontstaan door het terugtrekken van de gletsjertong, opwarming van de aarde ! ). We klimmen naar het view point, 3915m, toch een klim van bijna 400m ( acclimatisatie, hoogtegewenning, we zijn ermee bezig !  ). Bovenop treffen we nog een dorpje aan, ongelooflijk hoe deze mensen hier overleven (en waarvan). De uitzichten op de Gangapurnagletsjer en de omliggende, door de zon beschenen, Annapurna toppen zijn onbeschrijfelijk mooi. We dalen af, verkennen het dorpje dat middeleeuws aandoet maar toch rijker is dan de voorgaande dorpjes daar de meeste trekkers hier een rustdag houden en dus wel wat geld uitgeven, en komen moe maar verzadigd terug bij ons hotel.
Het avondeten is, net zoals de lunch, voor Nepalese normen van ongekende kwaliteit. Ook de service en de netheid van het hotel zijn boven de standaard die wij tot nu toe kennen. Na het eten ( waarbij we vergezeld werden op een continu Hebreeuws gekakel van drie Joodse meisjes ) nog wat kaarten en scrabbelen en naar bed. Morgen rustdag!!

Verslag dag 19
Sommige gebruiken de rustdag om wat uit te slapen ( jawel tot 8u !! ) waarna we ontbijten en besluiten om een wandeling te maken naar een hoger gelegen klooster ( Praken Gompa ) waar een monnik trekkers zegent ( voor 100 roepi ). Het is een klim van 400m hoogteverschil en zou 2u moeten duren ( wij doen er 1u15 over), tijdens de klim worden we in de hoogte gadegeslagen door enkele arenden die machtig voorbij zweven op de thermiek. Aangekomen treffen we een met rotsblokken opgebouwd klooster aan in een overhangende klif, zeer primitief. De monnik is niet aanwezig, we onderzoeken zijn leefomgeving en treffen zelfs een kleine wijnkelder aan ( bestaande uit drie lege flessen, mogen boeddhistische monniken alcohol drinken ? ).
Sommigen willen de kaap van 4000m hoogte nemen en gaan nog even door, anderen keren terug en trekken naar de oever van het gletsjermeer om de temperatuur van het water te checken ( kan er gezwommen worden ? ).
De 4025m wordt gehaald en ook zij keren terug ( hoger werd het pad echt te gevaarlijk ), bezoeken nog een oude tempel ( 400 jaar oud, maar ook gesloten ) en een verlaten dorpje waar wel een tempel open is, deze tempel lijkt meer op een boeddhistisch opslagplaats ( de plafonds hangen vol met doeken en vlaggen en de muren zijn overbeladen met boeddha beelden ) maar is toch mooi en er mag zelfs gefotografeerd worden.
Om 13u30 zijn we allemaal terug in het hotel en gaan we lunchen, daarna rusten en reorganiseren van de bagage om de volgende dagen de Thorang La pass ( 5415m ) echt aan te vallen. We zijn allemaal zeer benieuwd of het lukt, wat met de hoogte ? Wat met het dragen van de fietsen ?
Nu gaan we dit verslag ( en dat van de vorige dagen ) doorsturen, er is in Manang internet. De volgende keer dat we weer internet connectie hebben zullen we, hopelijk, de pas zijn overgestoken.

Verslag dag 20
Na het internetten gaan we eten, waarschijnlijk de laatste keer dat we zo heerlijk en in zo'n behaaglijke ruimte kunnen genieten van ons avondmaal. Voor het slapen volgt nog een spelletje kaart ( tijdens welk de elektriciteit voor het eerst uitvalt, vreemd, daar op al de andere plaatsen er zeer veel black-outs zijn ).
We hebben ook een email gekregen van de wandelaars, met hen gaat alles goed. Na 2 dagen wandelen bereikten ze Khudi waar hen een spectaculaire busrit naar Besishahar wachtte, telkens kwamen er meer en meer passagiers bij, de bus zat afgeladen vol ( boven, onder, overal zaten mensen ). Het guesthouse in Besishahar was er niet op verbeterd en ze waren dan ook zeer blij dat er de volgende ochtend een mini-busje voor hen klaar stond om ze naar Pokhara te brengen. Daar verblijven ze in een goed hotel met zicht op het meer en gelegen aan een straatje vol eetgelegenheden, ze profiteren ervan en eten lekker Italiaans. Er is zelfs een trekkers-massage in het hotel, waar Romana en Huguette heerlijk van genieten. De volgende dagen trekken ze naar Chitwan om het beroemde natuurpark te bezoeken, benieuwd wat hun ervaringen daar zullen zijn !
Terug naar de fietsers : het ontbijt is OK en om 8u zijn we weg richting Yak Kartha ( 4018m ). We beginnen met een stijging naar het volgend dorpje ( wij noemen het Upper Manang ), voornamelijk lastig door de grote stenen die op het pad liggen. De warme kledij moet onmiddellijk uit, de zon brandt al en het stijgen vergt veel energie. Nadien kunnen we even fietsen en dan volgt een klim naar 3900m, deze klim gaat over een relatief goed berijdbare single track. Op zeeniveau zouden we hier allemaal rustig naar boven kunnen fietsen maar op deze hoogte is dat praktisch onmogelijk, we hebben hetzelfde tempo als onze dragers.
Boven aangekomen wordt ons verteld dat er vanaf dan gefietst kan worden over een zeer licht stijgend pad. We fietsen vlot verder en zijn om 10u30 in Yak Kartha ( de dragers arriveren om 11u45 ), waar we genieten van een thee in de zon. De uitzichten blijven machtig, de bergen zijn hier indrukwekkend. We zitten op 4000m en toch worden we omringd door toppen die je kunt vergelijken met de toppen die je ziet in de Alpen als je op 1000m bent.
Het wassen moet in deze refuge gebeuren aan de gootsteen of aan het bronnetje in het dorpje, dit is even aanpassen maar de verfrissing doet toch deugd ( mocht je warm water willen, moet je hiervoor 80 NRS ( = 0,8 \ ) betalen voor een emmer, dit vinden we toch wat overdreven ). De kamers zijn wel in orde. Na de lunch gaan we nog even wat wandelen, om weer wat hoogtegewenning op te doen en vervolgens amuseren we ons met wat te lezen of een spelletje scrabble. We worden qua lawaai wel overtroffen door een groep van wel 20 jonge Israëlieten ( we weten niet of ze bij elkaar horen, maar ze zoeken in ieder geval elkaars gezelschap op ). De arrogantie van deze mensen is echt stuitend: ze roepen, bedreigen de dragers als ze hun zin niet krijgen en tonen totaal geen respect voor de lokale bevolking ( we voelen plaatsvervangende schaamte! ).
We zitten nu binnen dit verslag te schrijven en de temperatuur begint flink te dalen, het zal een koude nacht worden. Ook de Yaks dalen af uit de bergen, bijzondere dieren om te zien ( we krijgen trouwens zin in Yak-steak ). Hopelijk is de zon morgenvroeg weer van de partij om ons op de volgende etappe ( naar 4800m ) te voorzien van de nodige warmte!

Verslag dag 21
De nacht is koud maar de extra dekens houden ons warm.
's Ochtends is de zon nog achter de wolken als we opstaan, dit maakt het fris en we trekken extra fietskleren aan. Na het ontbijt vertrekken we richting High Camp ( 4800m ). Het eerste deel is behoorlijk berijdbaar en we schieten goed op, en winnen reeds 450 hoogtemeters. Onderweg zien we verschillende tentenkampen waar Nepalezen verblijven die in deze periode op zoek zijn naar een bepaald soort rups ( Yarch Gumbu ) die ze proberen te verkopen als medicijn aan rijke Chinezen zakenmensen ( na wat doorvragen komen we erachter dat het eigenlijk een afrodisiacum is ). Ze moeten een vergunning kopen voor 6000 NRS om te mogen “jagen” en verkopen het medicijn voor 200 NRS per stuk, het is blijkbaar niet altijd winstgevend. Het is wel spectaculair om te zien hoe ze hoog op de bergflanken aan het zoeken zijn naar deze rupsen ( meestal met slippers aan hun voeten ).
Na Base Camp, op 4500m, moeten we steil omhoog met de fiets op de nek. Er moeten 300 hoogtemeters overwonnen worden op zeer korte afstand. We hijgen als paarden, de lucht is zeer ijl! Na 60 min halen we het High Camp, niet meer dan een nederzetting van wat gebouwtjes waar trekkers kunnen overnachten. Geen douche, wc buiten maar in de eetzaal is het redelijk warm. We lunchen, rusten wat, maken een wandeling naar een top die 100m hoger ligt waarop we een machtig uitzicht hebben op Base Camp en het pad dat we gevolgd hebben. Natuurlijk zijn de bergen ook ruig en prachtig. Na onze wandeling druppelen onze Israëlische vrienden ook binnen ( wij hadden gehoopt dat ze in Base Camp zouden blijven) hun gedrag blijf aanstootgevend en deuren sluiten ( zelfs in deze kou! ) is hen volstrekt onbekend.
Tijdens de namiddag koelt het enorm af, er trekken wolken over, en er valt zelfs een beetje sneeuwregen. Morgen gaan we zeer vroeg vertrekken, om 5u, om na, hopelijk, 3u de pass te bereiken. De locals zeggen ons dat het morgenvroeg weer opgeklaard zal zijn en dat het dus echt het verstandigst is om vroeg te vertrekken ( vanwege de namiddag bewolking en de wind die enorm aanwakkert na 12u, dit hebben we trouwens zelf de afgelopen dagen telkens mogen ervaren.)
Tot nu toe verwerken we de hoogte goed, dus moeten de laatste 600 hoogtemeters ons morgen zeker lukken, het zal wel volledig dragen worden! We zijn in volle verwachting.

Verslag dag 22
We trekken tijdens het avondeten allemaal al onze warme kleren aan ( inclusief warme mutsen ), het is nu echt koud. De maaltijd smaakt, waarna we om 8u gaan slapen, we hopen dat we vannacht niet naar de wc moeten, deze ligt namelijk buiten en de temperatuur is gezakt naar iets boven het vriespunt maar de gevoelstemperatuur ( door de ijzige wind ) is veel lager. De extra dekens die we op onze kamers vinden komen zeker van pas.
De grote dag breekt aan! We staan om 4 uur op, ontbijt om 4u30, gepland vertrek om 5 uur. Als we opstaan is het nog donker en hangt er nog nevel maar die is na een halfuur opgetrokken, het is nu min of meer helder en het wordt al een beetje licht. Als we om 5u20 vertrekken hebben we veel bekijks van de andere trekkers, ze nemen lustig foto's. Ze vragen zich af of de kleren die we aan hebben wel warm genoeg zijn ( zij zijn allemaal ingepakt in dikke ski-jassen ). Ze kennen duidelijk de kwaliteit van goede warme fietskleren niet.
Onze tocht naar de top begint onmiddellijk met een stevige klim ( 200 hoogtemeters ) naar een refuge waar we ons even opwarmen, koud hebben we het niet maar onze vingers lijken wel bevroren. Na de korte pauze trekken we verder, berijdbaar is het nergens. We klauteren door steenpartijen en soms moeten we over stukken sneeuw, uitkijken want behoorlijk glad. Het gaat goed vooruit en trekken in één keer door naar de top.
We hebben het gehaald, als we één voor één bovenkomen hebben we allemaal een euforisch gevoel! We staan op 5416m, de Thorong-La pass is bedongen door “six crazy Belgians” met mountbikes. De pass is machtig, het enige dat je hoort is de wind, het enige dat je ziet zijn de enorme Himalaya pieken! We kunnen genieten ( niet te lang want de wind bijt ) want we zijn als eerste boven ( de trekkers volgen op grote afstand ). Er worden foto's genomen ( als herinnering en voor het thuisfront ). Om al onze sponsors te plezieren wisselen we regelmatig van uitrusting.
Nu volgt de afdaling, we moeten 1600 hoogtemeters dalen om in Muktinath ( 3810m ) te komen. Het begin is doenbaar, daarna wordt het zeer steil met zeer veel losse kiezel en grote rotsblokken, hier moeten we toch delen te voet doen. Na een pauze op 4200m gaat het wel zeer vlot, we vliegen naar beneden om via de tempel van Muktinath het dorp binnen te rijden ( deze tempel is een zeer belangrijke bedevaartsplaats voor zowel de Hindoe's als de Boeddhisten en we zien dan ook heel wat pelgrims ( zelfs rijke Indiërs die met een helikopter worden gebracht )). De weg wordt breder en de kraampjes met gadgets voor de toeristen/pelgrims zijn niet meer te tellen.
Uiteindelijk zijn we om 10u in ons hotel ( 4,5u gefietst, de verwachting was 6u ) en we zijn  opgelucht, het is gelukt zonder noemenswaardige problemen! Dit wordt door sommigen gevierd met een pint ( smaakt lekker na verschillende dagen verplicht alcoholvrij te zijn geweest ).
Na deze korte viering gaan we ons verfrissen, we kunnen weer eens genieten van een warme douche, heerlijk! Het hotel bevalt trouwens over de gehele lijn, rustig, fatsoenlijke kamers, geen kakelende collega trekkers, we zijn opgelucht. Na de lunch gaan we even rusten, waarna wij ook naar de tempel trekken. De tempel beslaat een tamelijk grote oppervlakte waar zowel Hindoe als Boeddhistische tempels staan. Het orgelpunt is een bron die bestaat uit 108 kranen waar pelgrims zich ritueel wassen ( wij doen niet mee, maar geven onze ogen wel de kost ).
Morgen volgt een zeer korte rit ( 19 km ) in dalende lijn naar Jomsom, volgens onze gidsen gaan we dit in 45 min aflappen. We gaan dus niet te vroeg vertrekken. Nu genieten van het avondeten en daarna dromen van onze geweldige prestatie!

Verslag dag 23
Uiteindelijk moeten we toch om 6u30 opstaan, want voor de dragers is het natuurlijk wel een behoorlijke wandeling. Daarenboven komt nog dat Jomsom in “the windy valley” ligt en vanaf 11u begint de wind echt flink aan te wakkeren, wat, mede door de droogte van deze vallei, echt een soort zandstraal effect heeft op wandelaars ( en natuurlijk ook fietsers ).
Dus om 7u staat de bagage klaar en we ontbijten om 7u30 om om 8u te vertrekken, het is een heerlijke downhill rit. Het gaat vlot maar we onderbreken onze afdaling regelmatig voor een pauze om te genieten van de prachtige uitzichten. We zitten nu in de droogste (737mm neerslag/jaar ) streek van Nepal en dat is te zien! De bergen bestaan uit gortdroge rotspartijen en de brede rivierbedding waarlangs we naar beneden suizen bestaat praktisch volledig uit stenen ( met daartussen een klein stroompje water ). Natuurlijk blijven de Himalayatoppen ook zichtbaar met hun indrukwekkende sneeuwhellingen. De zeldzame dorpjes die we zien lijken wel groene oases in deze dorre streek. De terrasbouw rond deze dorpjes is echt mooi om te zien en het felle groen van de rijstplantjes steekt dan ook zwaar af tegen de beige bergen.
We komen na 1u45 aan in Jomsom ( dit is de eerste keer dat we de voorspelling van onze gidsen niet verbreken ) en checken in in ons hotel. Op het rooftop terras drinken we, allemaal deze keer, een lekkere pint op de goede afloop van onze tocht. Vanaf dit terras hebben we een fantastisch zicht op de  Daulagiri ( 8167m ).
Vandaag was de laatste keer dat we in Nepal hebben gefietst, morgen met het vliegtuig naar Pokhara en dan met de bus naar Kathmandu. Het hotel heeft goede kamers en de douche is super: warm en op de kamer. Na het middageten ( we houden het bij een soepje met toast deze keer, we hebben maar weinig calorieën verbrand op onze laatste etappe en we willen zeker niet dikker thuis komen dan dat we zijn vertrokken ) gaan we het stadje in. Er worden wat souvenirs gekocht en dan gebeurt het onwaarschijnlijke, het begint te regenen! Jawel, in de droogste vallei van heel Nepal krijgen wij een serieuze plensbui op onze kop, dit kan geen toeval zijn! We vluchten terug naar het hotel en lezen dan maar wat of spelen een spelletje met het gezelschap van het zachte tikken van de regen op het dak van ons rooftop terras.
Straks internetten, dan lezen jullie eindelijk onze avonturen van afgelopen week. Daarna eten en naar bed want ons vliegtuig vertrekt al om 7u30 ( inchecken om 6u45 ). De vlucht zou, volgens de meegebrachte lectuur, spectaculair moeten zijn vanwege de machtige uitzichten over het Annapurna Massief.

Verslag dag 24
's Avonds eten we Yak steak, smaakt een beetje naar stoofvlees maar aangezien we reeds meer dan 14 dagen geen vlees hebben gegeten smaakt het verrukkelijk. Daarna wordt het een leuke avond met de nodige pinten en wat whisky. We geven onze porters ook nog hun fooi, we twijfelen over het bedrag en onze vrees komt uit, de gezichten van de porters worden er niet vrolijker op als ze het geld ontvangen. Om 6u30 zijn we op de luchthaven, er kunnen drie van ons mee met de eerste vlucht, de andere drie zullen moeten wachten totdat het vliegtuigje terug is ( ong. 45min ). Ook de fietsen en onze bagage moeten mee, de bagageruimte van het tweemotorig propellervliegtuig zit onmiddellijk goed vol, de fietsen worden zelfs tussen de passagiers gezet.
De vlucht zelf is inderdaad zeer de moeite waard, we vliegen laag en hebben prachtige uitzichten over de Himalayatoppen en ook over de steeds groener wordende dalen ( vanuit de lucht is Nepal echt prachtig, proper en groen ) Als we dalen richting Pokhara wordt het afval tussen de huizen en op de rivieroevers weer duidelijker, echt jammer dat de Nepalezen hun mooie natuur niet meer respecteren ( natuurlijk zijn de trekkers ook in fout, maar de Nepalezen zouden toch een soort van vuilnisophaaldienst moeten invoeren.)
We komen allemaal samen in de luchthaven van Pokhara waarna we in een minibusje vertrekken voor 195 km naar Kathmandu. De eerste 150 km gaan goed vooruit, we kronkelen via een geasfalteerde weg door de vruchtbare vallei die tussen Pokhara en Kathmandu ligt, het is mooi en zeer groen ( andere kleuren zijn bijna niet te zien ). Optimistisch geworden over de aankomsttijd slaan we de lunch over ( de gidsen en chauffeur eten wel onderweg, achteraf wordt ons duidelijk waarom ). We steken de pass  ( 1650m ) over die wij afgedaald hebben in de gietende regen bij ons vertrek vanuit Kathmandu nu 15 dagen geleden. Het stijgen is echt een huzarenstukje, de pass wordt namelijk ook gebruikt door allerlei vrachtwagens die naar boven kruipen of zelfs gewoon door hun assen zakken ( te zwaar beladen ) en de weg gedeeltelijk blokkeren. Tussen deze vrachtwagens moeten wij ( en nog andere snellere voertuigen ) naar boven slingeren, het wordt duidelijk dat onze chauffeur geen held is. Na de pass afdaling naar Kathmandu en dan staan we plots stil, file voor het belangrijkste kruispunt van de stad ( en het land ). Het zal blijken dat we drie uur gaan stilstaan ( of beter, we leggen welgeteld 1km af ) terwijl we aan alle kanten worden ingehaald door busjes die wel een chauffeur hebben met wat lef ( dit mag wel niet en verergert de file maar als je drie uur stilstaat is hoffelijkheid echt geen prioriteit meer ! ). Sommigen van ons besteden de tijd “nuttig” en stappen uit, wandelen naar de eerste bar, bestellen een pint en gaan rustig naar de chaos kijken, dit doet de tijd toch iets sneller gaan.
Uiteindelijk geraken we in het hotel waar we Huguette, Romana en Leo treffen, het is een leuk weerzien en de avonturen worden direct gedeeld. Ook Himalyan leaders heeft voor een leuk welkom gezorgd, het hotel is versiert met een reuzegrote poster waarop wij in volle fietsaktie afgebeeld staan, echt leuk ! Om 19u trekken we met z'n allen naar het steak house om te genieten van een goed stuk vlees. Nadien drinken we op een terras nog een pint en gaan slapen. Morgen sightseeing!

Verslag dag 25
Tussen 8 en 9 nemen we het ontbijt in ons basecamp, hotel Fuji ( waar we voor de derde keer zijn ).
Om 10u vertrekken we richting Patan, waar we tussen tempels en paleizen een wandeling van ongeveer 1,5 uur maken.
Daarna rijden we naar Bakthapur waar we rondgeleid worden door de oude stad ( deze is zelfs autovrij, een unicum in Nepal ).De straatjes zijn mooi, het houtsnijwerk knap en de tempels indrukwekkend. We geven onze ogen goed de kost maar doen het wel allemaal zeer rustig aan ( zijn we moe of hebben we ons het Nepalese tempo eigen gemaakt ? )
De terugweg gaat vlot, we rijden door de buitenwijken van Kathmandu waar we ons toch weer verbazen over de verschrikkelijk vuiligheid die overal rondslingert en waartussen de mensen gewoon leven en wonen, zeer curieus eigenlijk want de bevolking ( en vooral dan de vrouwen ) zijn hier zeer stijvol en proper aangekleed met kleurige kleren die echt iets exotisch hebben ( hoe houden ze dit zo mooi terwijl ze wandelen tussen bergen afval ? )
Om 16u terug in het hotel, verslag wordt geschreven en de anderen trekken op souvenierjacht in de stad ( bij thuiskomst zullen jullie het resultaat kunnen bewonderen ).
Vanavond organiseert Himalyan Leaders nog een afscheidsdiner, fijn. We zullen dan ook de fooien aan onze begeleiders geven ( samen met enkele Cristal T-shirts ) !